|
|
Show in normal design
|
Show personalized design!
29 Jun, 14:26
Eindelijk was het zo ver. Met z'n allen lopen om geld in te zamelen voor het KWF kanker fonds. Dat niet alleen, wat vooral bij de start bleek, ook om elkaar een hart onder de riem te steken, je bent niet alleen, samen met anderen kun je alles veel beter aan. Het was voor velen onder ons een emotioneel moment, nog versterkt door de speciale muziek en het handgeklap van de mensen langs de baan voor de survivors. Vooraf dacht ik 1 uur rondjes lopen dat is natuurlijk vreselijk saai. Niets is minder waar. Je raakt vanzelf met anderen in gesprek over hun ervaringen of redenen om mee te doen. Voor ik het wist was er een uur voorbij.
'S avonds liep ik van 22.00 uur tot 23.00 uur wat 15 minuten uitliep, omdat degene die het stokje van mij moest overnemen om 23.00 uur was gaan lopen toen ik aan de andere kant van de baan liep en we dus zonder dat ik het wist achter elkaar aan liepen.
De kaarsenceremonie was indrukwekkend 1500 kaarsen om het veld werden aangestoken (nu ik het opschrijf is dat niet erg veel?) De letters "Hoop" die aangestoken werden, de mantra's : "Om Tara Tuttare, Ture Svaha" en "Om Mani Padme Hum", de gedichten, de dans en "Dreamer" (voor Guusje Nederhorst)
Vanmorgen ben ik naar de afsluiting geweest om 11.00 uur, dat gaf ook weer een goed gevoel, want de meeste teams waren zowat kompleet om de laatste ronden te lopen.
Met de drumband voorop werd het laatste rondje gelopen en daarna waar het vooral ook om te doen was de cheque van EUR 30.000 overhandigd.
Volgend jaar bestaat het KWF 60 jaar en dan zal in elke provincie in het weekend van 6 en 7 juni een loop georganiseerd worden.
Tot dan!!!!
'S avonds liep ik van 22.00 uur tot 23.00 uur wat 15 minuten uitliep, omdat degene die het stokje van mij moest overnemen om 23.00 uur was gaan lopen toen ik aan de andere kant van de baan liep en we dus zonder dat ik het wist achter elkaar aan liepen.
De kaarsenceremonie was indrukwekkend 1500 kaarsen om het veld werden aangestoken (nu ik het opschrijf is dat niet erg veel?) De letters "Hoop" die aangestoken werden, de mantra's : "Om Tara Tuttare, Ture Svaha" en "Om Mani Padme Hum", de gedichten, de dans en "Dreamer" (voor Guusje Nederhorst)
Vanmorgen ben ik naar de afsluiting geweest om 11.00 uur, dat gaf ook weer een goed gevoel, want de meeste teams waren zowat kompleet om de laatste ronden te lopen.
Met de drumband voorop werd het laatste rondje gelopen en daarna waar het vooral ook om te doen was de cheque van EUR 30.000 overhandigd.
Volgend jaar bestaat het KWF 60 jaar en dan zal in elke provincie in het weekend van 6 en 7 juni een loop georganiseerd worden.
Tot dan!!!!
2 comment(s)
More...
19 May, 18:42
Vandaag weer voor mijn zoveelste mammografie geweest. Vergis je niet ik ben vreselijk blij dat het allemaal mogelijk is, maar het is geen pretje. Vorig jaar moest het 2X overnieuw en dan zit je toch met angst in zo'n kamertje.
Gelukkig was er geen verandering te zien in vergelijking met vorig jaar. Volgende week vrijdag nog een persoonlijk onderzoek door de chirurg, daar ga je dan toch weer wat minder gespannen naar toe. Ik was natuurlijk later op mijn werk, maar een aantal collega's vroeg hoe het gegaan was en dat doet je toch goed. Na een kop koffie die Karin mij meteen bracht, was ik er weer helemaal bij. Hopelijk tot volgens jaar, en dan weer gespannen er naar toe.
Gelukkig was er geen verandering te zien in vergelijking met vorig jaar. Volgende week vrijdag nog een persoonlijk onderzoek door de chirurg, daar ga je dan toch weer wat minder gespannen naar toe. Ik was natuurlijk later op mijn werk, maar een aantal collega's vroeg hoe het gegaan was en dat doet je toch goed. Na een kop koffie die Karin mij meteen bracht, was ik er weer helemaal bij. Hopelijk tot volgens jaar, en dan weer gespannen er naar toe.
30 Apr, 15:50
We zijn 2 dagen naar Zeddam geweest (vlak bij Doetinchem).
De eerste dag was het heel mooi weer en hebben we een lekker stukje gefietst. Heb nooit geweten dat er daar ook veel heuvels en dalen waren. Er stond ook flink wat wind, maar het was toch voor het eerst dit jaar dat we zonder jas konden fietsen. Het leek of de natuur daar veel verder was dan bij ons in Alphen. Veel bomen met bloesem en zo.
In Zeddam stond een echte Havezathe, waarin je in streekromans over leest. Er is toch nog wel wat rijkdom hier en daar.
De 2e dag regende het behoorlijk en zijn we met de auto naar het bekende CentrO in Oberhausen gereden. Elk zichzelf respecterend kledingmerk heeft daar een eigen winkel.
Verder hebben we vreselijk lekker gegeten en lekker uitgeslapen en niets gedaan.
Het blijft wennen, je zoon thuis en jijzelf weg.
De eerste dag was het heel mooi weer en hebben we een lekker stukje gefietst. Heb nooit geweten dat er daar ook veel heuvels en dalen waren. Er stond ook flink wat wind, maar het was toch voor het eerst dit jaar dat we zonder jas konden fietsen. Het leek of de natuur daar veel verder was dan bij ons in Alphen. Veel bomen met bloesem en zo.
In Zeddam stond een echte Havezathe, waarin je in streekromans over leest. Er is toch nog wel wat rijkdom hier en daar.
De 2e dag regende het behoorlijk en zijn we met de auto naar het bekende CentrO in Oberhausen gereden. Elk zichzelf respecterend kledingmerk heeft daar een eigen winkel.
Verder hebben we vreselijk lekker gegeten en lekker uitgeslapen en niets gedaan.
Het blijft wennen, je zoon thuis en jijzelf weg.
17 Apr, 21:38
Een klein lief meisje stond onder een luifel. Ze had net boodschappen gedaan in de supermarkt, met haar moeder.
Ze zal ongeveer 6 jaar oud zijn geweest, dit prachtige roodharige sproetige beeld van onschuld. Het stortregende buiten. Je weet wel, dat soort regen dat goten en afvoerputjes doet overstromen, zo gehaast om de aarde te raken, dat het geen tijd had om de straal wat zachter te zetten.
We stonden allemaal onder deze luifel aan de ingang van de supermarkt. We wachtten, sommigen geduldig, anderen 'geïrriteerd', omdat de natuur hun haastige dag in de war had gegooid.
Ik ben altijd wat dromerig als het regent. Ik verdwijn in het geluid en in het gezicht dat de hemel het vuil en het stof van de wereld afspoelt.
Herinneringen van 'rennen en spetteren' als een 'kind', zo zorgeloos spelen in je gedachten, als een welkome onderbreking van een voorbije dag met zorgen en stress...
Haar stem was zo mooi toen het de hypnotische trance onderbrak waar we allemaal in gevangen zaten.
'Mama, laten we door de regen gaan rennen', zei ze. 'Wat?', vroeg mama.
'Laten we door de regen gaan rennen!', herhaalde ze.
'Nee, lieverd. We wachten totdat het wat minder wordt' antwoordde mama.
Het kind wachtte nog een minuutje en herhaalde: 'Mama, laten we door de regen gaan rennen.' 'We worden doornat als we dat doen,' zei mama.
'Nee, dat zullen we niet, mama. Dat is niet wat je zei vanmorgen', zei het meisje terwijl ze aan haar mama's arm trok.
'Vanmorgen? Wanneer zei ik dat we door de regen konden rennen en niet nat zouden worden?'
Het meisje zei kalmpjes: 'Weet je dat niet meer? Toen je met papa praatte over zijn kanker, toen zei je: 'Als we hier samen doorheen komen, komen we door alles heen!'
Iedereen was opeens muisstil. Ik zweer dat je niets anders hoorde dan de regen.
We stonden allemaal doodstil.
Mama dacht even na over wat ze zou antwoorden. Sommigen zouden het weglachen of haar voor gek uitmaken. Sommigen zouden zelfs negeren wat ze zei.
Maar dit was een moment van affirmatie in een kinderleven. Een moment van onschuldig vertrouwen, dat wanneer het gevoed en verzorgd wordt, zal bloeien in geloof in de goede dingen en de hoop van het leven.
'Lieverd, je hebt gelijk. Laten we door de regen rennen. Als het zo moet zijn dat men ons vanuit hierboven nat laat worden, nou, dan hadden we misschien juist een wasbeurt nodig,' zei mama. Daar gingen ze.
We stonden daar allemaal te kijken en te lachen, toen ze daar vooruit sprongen tussen de auto's door, en jawel, door de plassen. Ze hielden hun boodschappentassen boven hun hoofd voor het geval dat. Ze werden doornat.
Maar ze werden gevolgd door enkele anderen die schreeuwden en lachten als kinderen onderweg naar hun auto's.
En ja, ik ook. Ik rende en werd nat. Ik had ook een wasbeurt nodig.
Ik hoop dat je steeds de tijd neemt om door de regen te rennen.
Ze zeggen dat het een minuut duurt om een speciaal persoon te vinden, een uur om hen te waarderen, een dag om van hen te houden, maar een heel leven om hen te vergeten.